Laat het vriezen! Gauw, laat het vriezen

De goederenloods bij de Spoorweghaven in Den Helder.

De goederenloods bij de Spoorweghaven in Den Helder.

Echt geweldig draaide de spoorlijn Alkmaar – Den Helder in het begin nog niet. Het goederenvervoer viel zwaar tegen. Dat was niet zo vreemd, want het was de eerste twee jaar nog een geïsoleerd liggende lijn. In Alkmaar hield het spoor gewoon op. Reders hadden geen zin om hun spullen eerst in Den Helder in de trein te laden, vervolgens in Alkmaar uit te laden en daarna weer in boten het Noordhollandsch Kanaal op te sturen. Dan konden ze net zo goed meteen doorvaren.

De HSM hoopte nog op een strenge winter, zodat de reders wel gedwongen waren om het spoor te kiezen. Maar uitgerekend die jaren waren de winters heel mild. Pas toen de HSM de spoorlijn in 1867 had doorgetrokken naar Haarlem en de vorst in de winter van 1868/1869 eindelijk toesloeg, begon de spoorweghaven in Den Helder een beetje te draaien.

Heel lang duurde dat feest niet, want in 1876 ging het Noordzeekanaal open, wat voor het scheepvaartverkeer een kortere en veel aangenamere route was. Het goederenvervoer op de lijn stortte vrijwel volledig in. Dat krabbelde een kleine kwart eeuw later weer op, dankzij de opkomst van de groenteteelt in Noord-Holland. De HSM opende in het begin van de twintigste eeuw zijlijnen naar groenteveilingen in Broek op Langedijk en Noord-Scharwoude. Beide waren tot in de jaren 30 uiterst succesvol.

Na de oorlog begon het vrachtvervoer over de weg steeds meer klandizie weg te kapen. De beide lijnen knokten voor hun voortbestaan, maar kachelden langzaam maar zeker achteruit. In de jaren 70 vonden de Nederlandse Spoorwegen het welletjes en sloten ze de twee ‘groentelijnen’. Een kleine twintig jaar later, in 1991 stopte al het goederenvervoer op deze Noord-Hollandse lijn.

Het personenvervoer kende ook zijn ups en downs. Net als de goederentransporten leed het reizigersverkeer in de eerste twee jaar van het bestaan van de spoorlijn enorm onder de geïsoleerde ligging. Daarna ging het geleidelijk crescendo. De ene na de andere halte opende zijn deuren, totdat autobussen in de jaren 20 en 30 een groot deel van het reizigersverkeer begonnen in te pikken. Het leidde ertoe dat alle stopplaatsen en zelfs een enkel station de deuren moesten sluiten.

In de jaren 60, 70 en 80 van de twintigste eeuw kwam de trein echter glorieus terug. Door de bouw van nieuwe woonwijken in Alkmaar, Heerhugowaard en Den Helder nam het aantal passagiers flink toe. De Nederlandse Spoorwegen openden zelfs nieuwe haltes in Alkmaar en Den Helder.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s